तर आज सकाळी या सबवेमधुन जातांना अगदी गुडूप्प अंधार होता. शेजारच्या पदपथावरुन मी चालत होतो, दुर कुठेतरी म्हणजे त्या सबवेच्या टोकावर एक दिवा लागलेला होता.. खिशातला सेल फोन्च्या हेड फोन मधुन आशा खाडिलकरांचा राग हंसध्वनी सुरु होता, खयाल दृत एक ताल-  ’मोहे आज दियो दर्शन’ आळवुन म्हणणं सुरु होतं.. मस्त पैकी थंडगार वारं सुटलं होतं.. सगळीकडला अंधुक प्रकाश.. एका वेगळ्याच दुनियेत घेउन गेला.

त्या धुंद वातावरणाची एक झलक.. सेल फोनचा कॅमेरा सुरु करुन हा फोटो क्लिक केला..मालाड सबवे चा.. मै-म्युझिक- और मेरी तनहाई…

प्रभात फेरी

हे असे झेंडे नेहेमीच दिसतात जेंव्हा तुम्ही भिल्ल लोकांच्या वस्तीसमोरुन प्रवास करता तेंव्हा. बहुतेल प्रत्येक गावाच्या वेशीवर असे झेंडे लावलेले आढळले. इंदौर ते झबुवा या दरम्यान प्रवास करतांना. असे झेंडे लावण्याचा उद्देश काय ते माहिती नाही.. पण उजाड माळरानावरचे असे झेंडे लक्ष वेधुन घेतात हे मात्र नक्कीच खरं..

भिल्ल लोकांचे झेंडे.

चायनिज फिशिंग नेट्स.

चायनिज फिशिंग नेट्स.

कोच्ची समुद्रावर

एका जुन्या जहाजाचं हल

कोच्ची

हा फोटो आहे दिंडी दरवाजाचा. ( मंदिराच्या नव्हे तर शेजारच्या वाड्याच्या)

त्रयंबकेश्वराचे मंदिर

मंदिराच्या आवारातिल हत्तीं कुंड.

माधवराव पेशव्यांनी बांधुन दिलेला वाडा. हल्ली इथे मंदिराच्या ट्रस्टचे ऑफिस आहे.

मंदिरातिल पाणि तापवण्याचा बंब आणि मोठी कढई..

वाड्यामधला लाकडी जिना.. सगळा वाडा सागवानाच्या तुळ्यांवर आहे.  सुंदर बांधकाम. ३०० वर्षानंतरही प्रेक्षणिय..

दर्शन झालं , आता मस्तपैकी पालकाची, कांदयाची आणि बटाट्याची भजी खावी..

स्मशानाजवळच्या पिंपळाखालचा मुंजा.आमची गाडी इथेच पार्क केली होती

त्र्यंबकेश्वराचे डॊंगर. मला पुढल्या वर्षी ब्रह्मगिरीला परिक्रमा करायची आहे. कोण कोण येणार बोला? दुसऱ्या श्रावण सोमवारी??  .

कार खाली एक लहानसं म्यांउ चं पिलु येउन बसलं होतं, ते कांही केल्या जातंच नव्हतं.